10 voor Tour

2010-08-09T13:09:00.001+02:00

Hallo allemaal,

Het '10 voor Tour' project zit er op. Mijn eindverslag lees je hier: deel 1, deel 2.

Groetjes,
Tamara

2010-07-28T21:55:00.004+02:00

YES YES YES IEDEREEN HEEFT HET GEHAALD

Zondagnacht ben ik samen met mijn echtgenote Lieve, een vriendin en mijn hond Hooch thuisgekomen van Argeles-Gazost ligt in Frankrijk tussen Lourdes en de tourmalet. Nu is het toch wel tijd om mijn ervaring van de fameuze etape du tour te delen met jullie.

We hadden afgesproken om vrijdag 16 juli rond 14 uur in Pau te zijn. We zouden dan nog een recup training doen en onze rugnummers afhalen in het officiel dorp van l'etape du tour. Het was al een super gevoel om toe te komen in Pau, daar stond ik dan toen al vol van emoties en jawel kriebels of zenuwen is maar hoe men het zelf wil benoemen :-)

Het was indrukwekkend om gans die organisatie rond het uitdelen van rugnummers, testen van de chips te zien, alles liep zo vlot waow. We hebben ook eens rond gewandeld in het dorp zelf met de standjes met nieuwe fietsen, helmen, kledij, eten, drinken, standen van Mavic om voor degene die het wilden hun fietsen nog eens na te zien.

Dit alle was geinstalleerd op de hippodrome van Pau, op zich al een indrukwekkende lokatie.

zaterdag was het rustdag en dus waren we vrij, samen met een paar tien voor tourders gingen we met de wagen op verkenning op de tourmalet. In de auto dacht ik meer en meer dat ik beter niet was meegegaan dan had ik niet geweten wat er ons te wachten stond en dat was dan de laatste beklimming er waren er twee te overwinnen voor de tourmalet. het tussen parcours was ook al neit zo vanzelfsprekend hadden we gehoord van teamgenote Marina die een paar weken voordien gans het parcours had verkend. Als dat maar goed komt en dan is er die tijdsdruk nog, als er iets was waar ik het meeste voor vreesde dan was het die klok wel.

Man man man waar ben ik toch aan begonnen ging het steeds door mijn hoofd maar tegelijkertijd was er ook het gevoel van waowwwww ik ben heir dan toch wel he, IKKE , WIJ ALLE TIEN WE STAAN MORGEN AAN DE START JOEHOEEEE . Dit had ik niet verwacht en ondanks dat eht project voor mij al geslaagd was, met 13 kilo minder, zonder sigaretten echt zonder sinds 4 maanden ongeveer en alle prestaties die al geleverd waren, het gevoel van ik wil echt wel tot boven op die tourmalet geraken werd sterker en sterker.

Zaterdagavond na een jawel rijst en pasta maaltijd, richting kamer alles klaarmaken, repen, gelleles, drinken, armstukken, aan eric van De Wiele nog eens nagevraagd wat hij allemaal ging aandoen en dus geen beenstukken, misschien wel windstopper en of regenvestje aandoen of meenemen. Alles nog nakijken en dan tijd om te slapen. Wonder bij wonder ik heb goed geslapen en om 4 uur zondagochtend ging de gsm. Tijd om op te staan, aankleden afspraak om halfvijf aan ontbijt, pannekoeken om half vijf s'ochtends niet mijn alledaags ontbijt geef ik toe maar was nodig. En toch neit te speciaal doen tip van onze trainers eet zo normaal mogelijk dus pannekoek of twee oke maar gewoon stukje brood met honing ook dik in orde :-)

Kawart na vijf groepsfoto voor eht grote vertrek richting startboxen een vijftal km rijden eerst een rugzakje afgeven met droge en warme kledij in, dit aan camions die de rugzakken naar La Mongie zouden brengen daar waar het aankomst dorp staat en waar iedereen aankomt ook degene die in de bussen moeten stappen omdat ze niet meer kunnen of uit de etape gezet worden vanwege niet binnen de tijd zijnde aan de bevoorradingposten maar ook op het parcours als men voorbij gereden word door de bezemwagen.

We fietsen onze startbox in nummer vijf, een ploeggenote Tine mocht in startbox 4 gaan staan toch zo een drieduizend man voor ons aangezien we redelijk vooraan in de boxen konden plaatsnemen. Ik heb geen woorden om de gevoelens die toen door mijn lichaam gingen te beschrijven, die startbox in rijden, dit mogen delen met alle tien de mede tourders , de begeleiders en trainer(s), het waowwww gevoel was er, de kriebels, de zenuwen, de bewondering, en alles werd nog groter en intenser naar mate er meer en meer fietsfanaten er in de boxen plaatnamen. Er werd naar onze tenues gekeken, er werden vragen gesteld en Tamara legde in haar beste Frans het project uit en de mensen wenste ons veel succes. En dan moment suprême we horen dat de eersten vertrokken zijn, even later zie ik de fietsers in de startbox voor ons langzaam maar zeker vooruit bollen. He iedereen op zijne vélo het is zoverrrrrr we gaan vertrekken!!!!! En dan psssssssssssttttt oeps iemand lekke band van onze ploeg jawel den LUc, snel oppompen dacht gezien te hebben, of toch snel veranderd van bandje dat ik het echt neit meer weet, ik kon alleen nog maar mijn buik voelen die raar begon te doen. Als alles hier maar goed verloppt dat ze me nu maar niet omver rijden en iedereen voorzichtig vertrekt, was alles wat er toen door mijn hoofd ging....tja ik had nog nooit zoveel fietsen en fietsers samen gezien.

Maar alles verliep vlotjes, rustig en daar gingen we dan, het was een super mooi beeld mensen aan de kant die ons aanmoedigden, de tien voor tourders oogde zo mooi allen in groep en zelfde tenue super was dat om even te mogen bekijken van iets meer achteraan in de groep.

En zoals in elk team zijn er ook bij ons , iets sneller "renners" als anderen en iedereen ging mee in het groepje dat het beste bij zijn / haar tempo lag.

de aanloop naar de Marie-Blanque was niet te onderschatten en we zaten snel met drieen in een groepke en met drieen begonnen aan de beklimming van de Marie-Blanque. het ging goed niet te snel beginnen goed tempo vinden dat we kunnen aanhouden en oke we waren goed op weg. Toch eventjes moeten afstappen vijhonderd meter op een stukje van 12% denk ik. Terug op de fiets met dank aan een lieve meneer die me een duwke in de rug gaf. Op 1km 500 van de top moesten we inhouden en plots werd er door mensen van de organisatie gezegd dat iedereen te voet moest omdat er valpartijen geweest waren en er dus jawel file was :-)

Dan maar te voet tot boven, we verloren toch wel een half uurtje daardoor en hoopte dat ze er rekening mee zouden houden maar we wilde liever geen risico nemen en dus toch maar beetje doorgeven op tussenstuk op weg naar de eerste bevoorrading en de Col de Soulor. Ondertussen de afdaling van de Marie-Blanque passeerde er zeker drie ambulances en hebben we toch wel een fietser in de kant zien liggen, laat ons toch maar voorzichtig wezen.

eerste bevoorrading, het zat nog goed ook wat tijd betret , toch maar niet teveel tijd verliezen, eten, drinken bijvullen en hop terug fiets op en naar de Soulor.

Super mooie beklimming paar keren gepuft en gevloekt, steeds km per km het percentage dat stijgt de zon die brand, meer en meer wielerfanaten die voet aan grond zetten en te voet verder moeten, anderen die in de graskant gaan liggen om wat te rusten, en nog anderen die jawel jammer genoeg niet meer kunnen. "He mannen kijk ginder ons Tine" jawel we kwamen Tine tegen die dan samen met Joris verder de Soulor opreden aan hun tempo, Eric en ik belven ook samen den deden het dan weer op ons tempo. en nog steeds vele aanmoedigingen van de mensen aan de kant een super gevoel is dat echt waar, onbeschrijvelijk. daar Eric zie daar daar is de top de top van de soulor daar is er ook drankbevoorrading gelukkig wan tdrinken is zo goed als op van ons beide. Dan kom je boven ga je je bidons vullen en loop je tussen de schappjes leuk hoor maar geen tijd om te treuzelen want we hebben maar twintig minuten speling niet zoveel he stel je voor als je een lekke band zou hebben ben je die snel kwijt. Joris is ondertussen ook boven gekomen en Tine ook die zien we zonder stoppen gewoon voorbij rijden ole straffe madam :-)

De afdaling ook daar iedereen zijn eigen tempo we wachten wel beneden op elkaar en aans terug samen gaan we ervoor om samen op tijd bij de tweede bevoorrading eten en drinken te geraken. Ook daar juist op tijd blijkt zoals we proberen om op een iets rustige manier onze bidons te vullen horen roepen dat ze binnen kwartier alles afsluiten en dus al diegenen die niet vertrokken zijn uit de etape du tour zetten. Niet meer treuzelen en maken dat we weg zijn ole, pffff word nog spannend ook die race tegen de klok, die stomme stomme klok,. We hadden ons voorgenomen dat we kost wat kost op tijd aan de tourmalet wilde zijn en dan konden ze er ons niet meer uithalen of zouden we ons er niet meer laen uithalen ook niet , ja soms kunnen we ook wel tegendraads zijn als het moet hoor , maar gelukkig het was niet nodig :-)

Argeles-Gazost, laatste bevoorradingpost eten en drinken en een tiental km van de aanloop naar tourmalet verwijderd. daar stonden mijn vrouwke, vriendin en Hooch me op te wachten.

He zie daar nog tien voor tourders, tof waow tof iedereen is er nog bij iedereen is nog in de etape tuurlijk wij zijn laatste groepeje maar ook nog niemand uitgevallen great great great!!!!!Snel een kusje, bidons bijvullen en plots chittt man een steek een brandend gevoel in mijn schouder een steek van een wesp doemme doemme snel naar hulppost. Er word gekeken er zit niets meer in en ik krijg een ijspak op de schouder gelegd dat men onder de bretel van mijn broek steek zodat het blijft zitten 'ondertussen komt Eric kijken want tijd dringt blijkbaar nog tien minuten en alles word daar afgesloten. Niet geaarzeld de dame van hulppost geeft me laatste instrucites, als je pijn in arm een nek krijgt stoppen en naar dokter, ziekenhuis gaan, en anders mag ijspak er binnen tien minuten af. Oke bedankt een kuske aan vrouwkle en weg zijn we, ook Joris is ondertussen terug bij ons komen aansluiten en smane rijden we naar de aanloop van tourmalet. Tine die razend goed kan dalen was al vertrokken met de andere tien voor tourders voor ons.

en nu op weg naar de allerlaatste moeilijkheid de tourmalet met zijn bijna 20km lange beklimming en de zon die maar bleef geven en bleef geven, warm warm elke km krgen we meer en meer respect voor de profrenners die dit drie weken aan een stuk volhouden , ook veel respect en dankbaarheid aan de mensen aan de kant die ons met water afkoelde zoals bij de profrenners. Ik denk dat men zeer vaak onderschat dat die mensen soms van onderschatte waarde zijn ook voor de profrenners. Ook hier kan ik niet beschrijven hoeveel deugd het deed als er iemand met een fles water, een tuinslang, stond te wachten en teken deed om te vragen of we wat over ons wilden of wouden drinken. Zonder die afkoelmomenten zou ik het misschien niet gehaald hebben. Het water in mijn helm over mijn rug tot in mijn schoenen hebben verhinderd dat ik overhit geraakte. Ook mijn voeten deden geen pijn dank zij het koele water, we hebben er gezien hoor mannen en vrouwen aan de kant, te voet op kousevoeten jawel indrukwekkende taferelen allemaal. Laatste drnakbevoorrading op ongeveer 9 km van de top van tourmalet. Zouden we risico nemen om te stoppen, ondertussen reden eric en ik ons tempo en Joris en Tine ook hun tempo. OP deze bevoorrading zeiden ze tegen eric nog een vijftal minuten en dan gaat hier alles toe. Toch snel nog bidons gevuld en maken dat we weg zijn. Na een haarspeldbochtje even stoppen om een tablet isostar in bidon te doen, ja door tijdsdruk hebben we dat niet op de post zelg gedaan we moesten daar voorbij zijn he. Ik zag Joris op de bevoorrading toekomen, ye syes die komt ok wel aan en Tine ook , great. Nu hebben we tijd nu geen druk meer, op dat moment passert er ons een bus een bus die mensen meeneemt naar boven , even paniek , die stopt jong sebiet moeten we erin stappen komaan maken dat we die voorbij zijn zeiden we tegen elkaar Eric en ik. Maar paniek was voor niks geweest de bus reed verder door en dus wij ook met de fiets op eigen tempo. Op 3km500 van de top stonden vrienden , teamgenoten van de wandelclub , en we hebben ook nog collega van Marina tegen gekomen die ons aanmoedigde en even meeliep das pas echt se mensen die je zo aanmoedigen en met je meeleven , die ondertussen vertellen dat marina een tiental minuten voor ons was gepasseerd das fijn das tof das waowwwww!!! 2km en een beetje en we zien de top dichter en dichter komen waoww Eric realiseerd zich waar hij zich bevind en jawel eerste emoties komen boven , mooi mooi super intens moment onbeschrijvelijk onbeschrijvelijk!!! En dan heb ik hier nog niets geschreven en vertled van de omgeving en zo verder, maar de laatste km en dan hoor je je namen roepen , jawel teamgenoten , begeleiders staan ons aan te moedigen, dat geeft pas een kick een kick om die loodzware laatste km toch nog alles te geven . zullen we julli eeen duwke geven??? eric knikt van ja efkes aub, ikke neen die laatste vijfhondrd meter nu wil ik alleen doen , na de bocht ben je er Caro hoor ik naast mij jaja na de bocht na de bocht en yes yes yes nade bocht horen we nog meer onze namen roepen ale ale Eric ale ale Caro daar staan aan het beeld van de Géant de tien voor tourders en hier zijn wij Eric en Ik , Caro ik had nooit gdacht da tik het zou halen nooit. Om eerlijk te zijn ha dik thuis tegen Lieve gezegd ik zal al super tevreden zijn als ik boven aan de Soulor geraak en nu stond ik daar he op de col van de tourmalet!!!! Ja traantjes hebben gevloeid van vermoeidheid, blijheid alles onbeschrijvelijk wat een ervaring wat een ervaring!!!!

Ik ben er zeker van dat met een goede begeleiding, goede voorbereiding onder begeleiding van mensen die weten waarover het gaat, het luisteren en ook in praktijk uitoefenen van wat je geleerd hebt tijdens de voorbereidingen, eten en drinken op tijd en regelmatig gemaakt hebben dat ieder van ons het gehaald heeft. Alleen de professionle begleiding dan? Neen , de groepssfeer die gegroeid is door de maanden heen, de steun van thuis uit, van vrienden, familie en zo verder hebben daar zeker ook een groot aandeel in.

Ik wil iedereen bedanken voor zijn/haar steun, ik kan alleen nog zeggen , 'ik heb de fietsmicrobe goe te pakken. Ik ga blijven fietsen en wie weet volgend jaar een nieuwe deelname aan 'letape du tour, wie weet ik ken al mensen die deze uitdaging ook eens willen proeven :-)

Ik heb persoonlijk geen foto's maar ik denk dat Tom Bosman van de bond Moyson er toffe heeft genomen en die welkdra wle op de blog zal plaatsen!!!

Warme groetjes en het was een super ervaring, een om U tegen te zeggen !!!!!

Caro

Mission completed!

2010-07-20T14:45:00.002+02:00

Zondag 18 juli 2010 was voor de 10 kandidaten van 10 voor Tour een dag om naar uit te kijken. Die dag werd immer de rit van Pau naat de Col du Tourmalet gereden. Een rit waar ze al negen maanden naartoe leefden.

Strak in het (koers)pak, uitgeslapen, de benen geschoren, de zakken volgestouwd met sandwiches, energierepen en gels en nog snel even naar het toilet geweest, startten onze 10 helden samen met de 6 begeleiders en trainer Eric Van De Wiele aan een huzarenstukje van 181 kilometer.

De sfeer onderweg was er eentje van de echte Tour De France: 3 cols , 60 motards, 15 dokters stand by, 5 bevoorradingsposten, 12 ambulances, ontelbaar veel mobile homes langsheen het parcours, zingende kinderen, massa's supporters en 10.000 deelnemers.

Alle 10 slaagden de kandidaten in het opzet: de rit uitrijden en de meet halen, boven op de Tourmalet. Bond Moyson wenst hen alvast van harte proficiat voor deze miraculeuze prestatie. Iedereen was zwaar onder de indruk van de geleverde prestaties.

Een uitgebreid verslag en fotoreportage volgen eerstdaags. VTM, Radio 2 en enkele kranten en tijdschriften berichten dezer dagen in ieder geval over 10 voor Tour en de kandidaten.

nog 6 dagen!!!!!

2010-07-12T23:12:00.002+02:00

En voila terwijl er al een paar teamgenoten onderweg zijn naar Pau en andere morgen en of overmorgen vertrekken neem ik nog snel even de tijd om hier iets neer te zetten.
Ik vertrek donderdag en zal in Poitou overnachten, samen met Lieve mijn echtgenote, Kristien een vriendin en Hooch mijn hond van 5 maanden die ook meegaat :-)
de spanning begint zich stilaan meer en meer te laten voelen, na een paar keren pech gehad te hebben met de nieuwe racefiets blijkt het nu in orde te zijn oefff!!!! Het was even stressen geef ik toe tot drie keer pech met nieuwe racefiets dus mar een ander merk gekozen, zaterdag daarmee naar zee en terug gereden en yep hij zit niet alleen goed hij bolt ook goe zo hoort het te zijn :-)
dit in orde kunnen we beginnen met inpakken en proberen niets te vergeten, een valiske voor pau en gerief voor de rit, een rugzakje om mee te geven met de camions die alles naar La Mongie zal brengen zodat we daar meteen iets anders kunnen aantrekken, en valieske voor dagen nadien. jawel hoor we blijven nog even he , de profrenners komen daar ook voorbij he :-)
Ik ben benieuwd wat het allemaal zal brengen, het dorp zelf van l'etape du tour in Pau, gans de animatie daarrond. de dag zelf het ontbijt om 5 uur s'ochtends en de startblokken waar we ten laatste om 6.30 moeten in staan. We staan in startblok 6 van de 7. je kan de startblokken terug vinden op de site van etape du tour (zie link op deze site)
Om 7 uur grte start voor de eerste van startblok 1 en dan zijn we vertrokken ole ole, vanaf dat moment gaan we voor de kers op de taart en we zullen jullie laten weten of we er ook nog slagroom bij hebben gedaan :-)
Voila lieve mensen, ik ga me ook verder klaar maken voor de grote start richting Pau. het waren tien super maanden, waarin ik fijne en toffe mensen heb mogen leren kennen, ontmoeten. De workshops waar vele onder jullie aanwezig waren , Karel onder andere die regelmatig ook een berichtje acterliet op deze blog, MERCI :-)
De begeleiders en trainer iedereen, vooralook mijn echtgenote en gezin , de vrienden en collega's die toch ook veel hebben moeten aanhoren zowel de positieve maar ook de moeilijkere momenten hebben ze met mij moeten delen. De laatste weken hebben ze het ook hard te verduren gekregen, voor de derde pech met de neiuwe fiets, problemen met de luchtwegen en dan nog eens zeer zware dobber verlies van mij hond Pooh, ze hebben het niet makkelijk gehad met mij nog eens dikke merci aan hen voor alle steun!!!!
maar ook alle prestaties die we gepresteerd hebben, had ik tien maanden geleden nooit durven dromen , de omloop passage fitness, de Peter van Peteghem, de Waalse pijl (166km), zijn er een aantal van, een deel van parcours Parijs-Roubaix, mooie herineringen die ik nooit zal vergeten. Het leren fietsen op de piste, in groep op de groeptrainingen en nog veel meer, mooi mooi, leuk , plezant, maar ook zwaar en emotioneel soms we hebben vele gevoelens, emoties gedeeld merci teamgenoten en begeleiders, we blijven fietsen want micorbe heeft ons zeer goed gebeten :-)
En na zondag komen we nog eens terug om onze ervaringen over de fameuze etape du tour te delen met iedereen.
Tot binnen twee weken want ik blijf nog wat in Frankrijk om te genieten van de bergen daar, te voet is he took leuk daar te vertoeven :-)

warme grtjes
Caro

't Begint te naderen

2010-07-08T13:07:00.001+02:00

Hallo,

De tour is van start gegaan, volgende week zondag is het onze beurt.
Zie hier nog een verslagje.

Groetjes,
Tamara

Hier ben ik weer

2010-06-30T13:09:00.001+02:00

Hallo fietsvriendjes,

Vandaag valt alweer een nieuw verhaaltje te lezen in De Gentenaar.

Groetjes,
Tamara

De Gentenaar

2010-06-21T12:08:00.002+02:00

Hallo allemaal,

Zaterdag verscheen een nieuw verhaal in De Gentenaar.

Groetjes,
Tamara

Hier zijn we weer :-)

2010-06-18T20:59:00.003+02:00

een tijd geleden dat ik nog iets liet horen van hoe trainingen verlopen.
We zijn in mei naar de Vogezen getrokken met een aantal geselecteerden en twee mensen van de begeleiding. Meer bepaalds naar Libelloup een super goed hotelleke voor wielerfanaten meer info www.libelloup.nl het hotel zelf ligt op een heuvel dus ben je al zeker van een klimmeke van 1,5 km ongeveer .
Wat hebben we gedaan in de Vogezen? Zaterdag kwamen we toe en in denamidaag onze eerste verkenningstocht gedaan van een uurke of twee met een paar mooie maar nog neit te lastige klimmkes. Zondag na 2 km dus daling van hotel naar straat waar we links afsloegen wilde ik bijschakelen en kraaaak he ja derailleur afgebroken. In het wiel geslagen door slecht geschakeld te hebben? Neen niks van dat gewoon padje gebroken pffff balen spik splinternieuwe Eddy Merckx mocht opbegeorgen worden in de volgwagen en ik mocht dus meevolgen van daaruit. Niet echt een fijn gevoel als he de teamgenoten dan de Schlucht ziet oprijden ook al was het op momenten voor hen afzien. Afzien was het ook voor mij vanuit de camionette, ik had leiver mee zitten afzien op de fiets.
Gelukkig had onze chauffeur van volgwagen Jiepie zijn fiets mee en mocht ik die gebruiken zodat ik de tocht van de namiddag mee kon rijden.
Maandag vetrokken we voor een dagrit van 120 km met drie 'grotere' beklimmingen. We zouden de Schlucht, Petit Ballon en Platzerwasel doen en zo terug via route des Crètes.
We begonnen eraan en na een tiental km moesten we vaststellen dat het niet zo mooi weer zou worden die dag, koud en regen maar ook dat kon ons niet tegenhouden. Op de top van de Schlucht even bijtanken, vestjes aantrekken en handschoenen met vingers voor de afdaling. En daar gingen we, in de mist naar beneden, tjonge wat was het koud brrrr brrrr amai en toch ook een kick hoor geef ik toe wat een gevoel, het was dan ook een première voor mij. Ik had nog nooit een bekliming gedaan van meer dan twee km lang :-) laat staan een afdaling.
Beneden gekomen keken we naar elkaar en vroegen ons af of het wel verantwoord was om verder te rijden met zo een weer. Maar we hadden er allemaal wel zin in en het regende niet meer, we zouden ons wel terug warm rijden, niet te lang wachten en doorgaan richting beklimming Petit Ballon. het was even zoeken om de juiste weg te vinden om de beklimming te beginnen, tot er 'un gentil monsieur' een paar van onze toffe mannen de weg uitlegde. De korste maar dan ook de steilste kant: 'c'est parla' :-)
En weer waren we vertrokken, en steil??? Amai nog niet die eerste km of twee zeker een stukje bij van 16% , of ben ik aan overdrijven maar in mijn gevoel en aan benen te voelen voelde het zelfs nog zwaarder aan. Amai en das nog maar begin dacht ik in mezelf, belang is eigen tempo respecteren en dat deed ik dan ook. En toen zag ik Ben die ook wat last had en bleven we samen , en op ons tempo reden we langzaam maar zeker naar boven. En plots reden we in een bos om onverharde weg, ja we waren nog jusit want er staan borden doorrijden maar en ja iets verderop stonden Rinus, Chritopher en Steven te wachten. Nog drie km witen ze ons te vertellen tot den top. Komaan he we zijn er bijna en toen zagen we in de verte wat er ons nog te wachten stond, leek niet zo motiverend dat laatste stuk leek van ver een goed steil stuk. En toch zijn we er geraakt iedereen !!! En wat een uitzicht wat een uitzicht schitterend mooi mooi, wat een super gevoel als je daarboven met je fiets staat er zijn geen woorden voor om te beschrijven wat ik voelde. Trots, blij, verbazing van de mooie uitzichten, ik sta hier gewoon met mijne vélo :-)
Maar nu ook nog naar beneden he, op gemakse naar beneden. Gelukkig het weer was al veel helder dan bij afdaling van de Schlucht.
Beneden gekomen was het tijd om energie bij te tanken dus maar even pistoleke eten, iets drinken vooraleer we de platzerwasel meteen beklimmen. Ja hoor meteen begon de klim naar boven 9 km. Het was gene koek diene Platzerwasel maar schoon. Wat niet echt motiverend was is dat je elke km een plaatje hebt staan , zo van 1 en dan 2 en dan 3 en zo verder amai kan lang duren hoor voor je dan een 4 ziet komen :-). En dan kom je een plaat tegen Platzerwasel 1850 mètres en dan denk je yes ik ben er maar neen je meot nog even doorgaan :-)
maar ook hier weer een super gevoel en iedereen deed het , iedereen kwam boven ole!!
Dan richting hotel via la Route de Crètes. Als jullie ooit in de Vogezen gaan fietsen neem die mee is echt de moeite waard om te doen. Super mooie uitzichten, puur genieten op 2010 meter hoogte. Ik heb nog even geprobeerd de voorste in te halen maar ben er snel van terug gekomen toen ik naar de uitzichten keek, ik heb gefietst maar ook genoten wat een gevoel. Ik dacht zie mij hier nu op zo een hoogte en dat met per fiets dit had ik nooit durven dromen en nu rij ik hier wie had ooit gedacht. wat een gevoel !!!!
Onderweg naar hotel zeiden Marina en ik tegen elkaar dat klimmeke naar hotel doen we neit meer zenne we stappen in de camionette we hebben toch genoeg geklommen vandaag. En toen was het zover en iedereen reed naar boven en toen zagen we Ben die toch ook al goed had afgezien volharden, we keken elkaar aan en zeiden zullen we toch proberen op eigen tempo? En tuurlijk wat dachten jullie we deden het de laatste 1.5 km naar boven :-)
Het was een schitterende ervaring, en ik ga nog wel eens terug naar de Vogezen een super mooie streek en nog veel beklimmingen te doen :-)
Als jullie mee willen geef maar een seintje we kunnen samen eens gaan fietsen :-)
Als jullie foto's willen geef een seintje dan zet ik er wel bij maar ze staan op andere pc :-)

warme groetjes iedereen en binnenkort komen er nog berichten want heb tijd in te halen he :-)
caro en teamgenoten

Deze week in de krant

2010-06-11T08:25:00.001+02:00

Hallo,

Zoals beloofd hou ik jullie op de hoogte van wat er in de krant verschijnt. Gisteren verscheen een tekstje over mijn recuperatieweek.

Groetjes,
Tamara

Update

2010-06-08T21:05:00.002+02:00

Hallo allemaal,

De blog lag de laatste tijd een beetje stil, tijd voor een update.

Sinds enkele weken schrijf ik regelmatig een bijdrage over mijn koersperikelen voor De Gentenaar. Ik ga dus niet meteen nog extra beginnen schrijven op deze blog, maar wil jullie via deze weg alvast een update geven van wat er reeds verschenen is.

Het eerste tekstje ging over hoe ik bij het 10 voor Tour project betrokken ben geraakt: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLRTO_20100505_003

In het tweede tekstje kom je meer te weten over mijn ervaringen in de Vogezen: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLRTO_20100512_005

Na de Vogezen volgde de tweede groepsuitdaging met deelname aan de Waalse Pijl: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLRTO_20100521_001

Vorige week had ik het over onze trainingen:
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLRTO_20100601_005

Vanaf nu neem ik me voor steeds te melden wanneer er iets nieuws verschenen is.

groetjes,
Tamara

Vogezenstage

2010-05-11T21:50:00.002+02:00

Zowat de helft van de 10 voor tourders vertoeft dezer dagen in de Vogezen. Daar bereiden ze zich voor op de Etape du Tour van 18 juli. Je kan hen volgen via de facebook van Caro Bridts:

http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=1283368422&ref=ts

Voorbereiding: Peter Van Petegem Classic

2010-04-20T11:52:00.002+02:00

Afgelopen zaterdag waagden de 10 voor Tourders zich in voorbereiding van de rit op 18 juli aan 110 kilometer in de AVS Peter Van Petegem Classic.

Zoals het echte renners betaamt werden enkelen ook geïnterviewd, onderweg. Met dank aan AVS, regionale TV Oost-Vlaanderen. Bekijk het filmpje hier:

http://www.garagetv.be/video-galerij/avskioskvlardennen/Kiosk_Vlaamse_Ardennen_20100419_Peter_Van_Peteghem_Classic.aspx

De Hel van het Noorden

2010-04-19T14:47:00.031+02:00

Groepstraining Hel van het Noorden

09 april 2010

Vrijdagochtend 9 april 2010,rond 8u 30 rijd er een bus met een fietstrailer de parking van het centrum Bond Moyson te Zwijnaarde op.

Ons vervoer richting parcours Parijs-Roubaix war we samen met de twee trainers Eric Van Lancker en Eric Van De Wiele een 60 km van zullen rijden vandaag.

Onze bewondering voorde super de luxe fietstrailer en tof busje is ook niet mis, daarbij ook nog spiksplinternieuwe wieltassen super service. Fietsen op de trailer gemonteerd iedereen klaar ?Here we go,....neen niet richting Frankrijk eerst richting Gent centrum om een paar internationale gasten uit Amerika en Canada op te pikken. Dat de fietsmicrobe zeer diep kan zitten bewijzen deze mensen die van zover over gekomen zijn om een paar klassieker live te beleven.

De sfeer zit er goed in bij de aanwezige 10 voor tourders , hun begeleiders en trainer Eric Van De Wiele die ons op super boeiende manier zijn koers ervaringen op parcours hel van noorden verteld tijdens de reis naar ginder.

We amuseren ons en de anderen (internationale gasten) vragen zich af of we na de rit die vandaag op programma staat nog wel zullen lachen ;-)

Het word spannender en spannender als we bijna aan bois de Wallers voorbij rijden met de bus en in de verte de bus van team Katusha geparkeerd zien staan. Iets verder rijd er een team profrenners en Eric Van De Wiele heeft meteen Pozatto herkend aan zijn tenue (beroepsmisvorming hij herkend ze meteen).

Onze super bus vind een plek om te stoppen en we beginnen met ons klaar te maken, even checken of de bidons goed vast zitten zodat ze niet te snel uit de houders kunnen springen op een van de 8 kasseistroken die op het programma staan vandaag.

Onderussen zien we nog een paar profteams passeren, en zeggen dat wij straks ook op dat parcours zullen rijden, tussen de grote??

Iedereen klaar, Eric Van Lancker geeft laatste instructies, everybody ready to go, en weg zijn wij.
Na een vijftal km op de linkerkant al de bussen van de grote ploegen juist voor de eerste kasseistrook jawel de fameuze Bois De Wallers-Arenberg en geen weg terug recht door en erover. Wat is datte dat is geen kasseistrook meer maar meer een put en hobbel parcours niet nadenken gewoon op de trappers duwen en trekken niet te klein geschakeld staan dan voel je nog meer die oneffenheden, gas geven en rijden.Langs de kant rijden ? Geen sprake van we zijn gekomen om op de kasseien te rijden niet dus doorgaan, na ongeveer 2 km is het einde van eerste strook in zicht.. Iedereen komt de eerste strook super goed door al een overwinning op zich en op het einde staat een Rosseler glimlachend toe te kijken.

We zetten onze rit verder en komen meer en meer profrenners tegen. Pech voor Christopher die lek rijd even stoppen en wachten op de bus om ander wiel te steken , de bus volgden of wachtte op bepaalde punten wat ook weer een luxe was. We rijden een mooi tempo en plots passeerd er een profteam ons Acqua & Sapone we zetten ons in hun wiel en Tamara heeft nog energie te over zodat ze rustig in haar beste Italiaans een babbelke slaat met een van de renners van de ploeg. En dan zoefffff een wagen met een renner erachter

zoeft voorbij die reed wel meer dan zestig per uur toch??? En die renner was Nico Mattan die na zijn prestatie even naast den Eric Van De Wiele kwam rijden, tof :-) om zo met ex-profrenners op de baan te zijn , doe je toffe en onvergetelijke ervaringen op ;-)

Kasseistrook nummer (vergeten) rechts houden rechts houden word er geroepen de mannen van team Milram stormen ons voorbij, de volgwagens gooien ons bijna de berm in dan maar terug in het midden rijden en ander volgwagen moet maar eventjes inhouden (was daar geen foto van genomen lieve teamgenoten?).En eventjes een super gevoel van tussen de wagens te mogen hangen ;-).

Op dat moment patat, Christopher pechvogel van de dag opnieuw lekke band en word door de mannen van Milram ook bijna de berm ingeduwd maar onze Christopher is een prof in stuurtechniek en blijft overeind :-)

Nu geen bus te bespeuren dan maar de solidariteit van een teamspirit gebruiken en na een tiental minuten is het weral gefiksd we kunnen verder , neen toch niet Daan heeft ook lekke achterband en ook hier teamspirit gebruikt, we moedigde Daan met zijn allen aan :-)

We zetten onze rit verder en hebben er allen al super van genoten, en dan yes Stijn Devolder zoeft voorbij met cameramotor achter hem aan , dan kan Boonen niet ver weg zijn normaal gezien en ja hoor daar komt die een meter nog niet naast ons, en wat is die groot man man ...
Tamara weet niet wat ze ziet hare favoriet en pikt een sprintje achter den Tom maar hij is haar iets te snel af en op kruispunt moet ze hem laten gaan, volgende keer haalt ze hem zo in ;-)

De rest van de rit verloopt super geen lekke banden meer, er zijn niet al teveel bidons gesneuveld. Onze armen en benen tintelen wel nog even na maar wat een ervaring wat een ervaring. Na de kasseistrook van Mons en Pevele zit ons eerste deel van het programma erop. Voor het grootste deel van de groep toch want drie super doorzetters Koen, Daan en jawel den Christopher beslissen om met de fiets verder te rijden naar de piste in Roubaix , ze hebben nog iets van 50 km te gaan met 10 kasseistroken, veel succes.

Wij begeven ons in de bus en rijden zo richting Roubaix, en ja hoor we kunnen allen nog lachen :-)

We genieten na van de super ervaring die we zojuist opdeden wat een belevenis en neen ik zal nooit meer op dezelfde manier naar Parijs-Roubaix kijken op de televisie, dit moet je meegemaakt hebben!!!
De vélodrome, de fietsen terug uit de trailer en hop via officiele weg naar de inkom van de vélodrome, oeps de piste is gesloten, er is een ploeg aan het repeteren voor een presentatie tijdes parijs- roubaix. Vandaag
kunnen de wielertoeristen niet op de piste, even teleurstelling zowel bij ons als bij onze super trainer Eric Van De Wiele die zijn toerke op de piste nu toch wel meer als verdiend had. En dan komt de leeuw van Vlaanderen Johan Museeux toegestapt , fotoke hier , fotoke daar een handtekening op de shirt. En weer een pluspunt van met ex-profrenners op de baan te zijn is dat we een bezoek mochten brengen aan de douches van de vélodrome een belevenis op zich .

Onze drie doorzetters waren ondertussen ook aangekomen in goeie staat maar ja Christopher ha nog maar eens lekke band gehad, dit keer een vijs van minstens drie cm lang die in zich in zijn band genesteld had.

Na een babbel met iemand van de verantwoordelijken die onze trainers herkend had kregen we toelating om foto's te trekken op de piste. De mensen die aan het repeteren en fimen waren kwamen vriendelijk een kleine medewerking van ons vragen ,die we met plezier positef beantwoorden. Dat verdiende dan wel een toerke op de piste van de vélodrome en zo hebben we ons toerke in het zog van Eric Van De Wiele elk onze eigen super afsluiter van de dag gehad een toer op de piste van de vélodrome van Roubaix.

We hebben er allen samen een goeie en verdiende Leffe (voor een keer mocht het wel) op gedronken en moe maar super tevreden keerden we terug richting Gent. Jawel met even groot maar minder luid gelach (van vermoeidheid)

Een fantastische ervaring waarvan ik niet alleen super blij ben dat ik ze mocht beleven maar ook fier op ben want ik had nooit durven dromen dit ik dit ooit zou aankunnen

Warme groetjes en op het moment dat u dit verslag leest, hebben we al een nieuwe super ervaring achter de rug namelijk groepstraining tijdens de AVS Peter Vanj Petegem binnenkort meer daarover,

En het was een super toffe dag in gezelschap van een toffe ploeg die van 10 voor tour !!!!!!

Caro en team van 10 voor tour

sportpasta!

2010-04-02T21:33:00.003+02:00

deze week terug...

2010-04-01T20:35:00.001+02:00

2010-03-30T15:47:00.003+02:00

groepstraining in het Waasland in compagnie van Tom Steels peter van het project:

8.00 uur is het verzamelen geblazen aan sportcomplex te Nieuwkerken/ Sint-Niklaas.

Vroeg aangezien uurwisseling winteruur naar zomeruur, een uurtje minder geslapen dus...wekker die afloopt pffff moet het nu echt ;-)

8.45 uur iedereen paraat, klaar voor de start, een groepsfoto om te tonen dat we allen nog in vorm zijn...allen?? Alleen Tine is er niet bij wegens keelontsteking, we wensen haar veel beterschap toe

De rit gaat richting Nederland en vooraleer we het goed beseffen zijn we er al een paar km aan het rijden. Het gaat snel vandaag, zou dat door aanwezigheid van Tom komen?

Ik hoor jullie al zeggen normaal he in het Waasland, daar is het gewoon plat...niets is minder waar maar daar in het mooie Waasland is er steeds de wind en ook deze keer is die van de partij, we zullen het geweten hebben.

na een goeie 40 km gaan we in kleine groepjes blokkenrijden op 12 km. Alles geven en om de 5 minuten afwisselen die koppositie overnemen en in wiel kruipen. Lijkt allemaal simpel niet waar....

En daar gaan we dan lady's first, ik vertrek al te snel moet even afremmen en vooraleer ik het goed besef lijkt het zwaarder dan gedacht..is te zeggen niet zo makkelijk om je eigen vermogen in te schatten, hoe lang zou ik het aan dit tempo kunnen uithouden.

Tom Steels komt bij ons goepke en zegt na een minuut koppositie omwisselen er is teveel tegenwind. Maar al snel moet ik samen met andere collega tourster de andere twee van ons groepje laten gaan. dan maar op ons eigen tempo doorrijden (toch ook wel rond de 30 ;-) )

Na de 12 km bevoorrading...mmm lekkere macaronipudding of zoiets gemaakt door Connie merci super lekker ...

dan maar verder fietsen terug richting België en sportcomplex, een groot stuk onder begeleiding op kop van Tom op tempo dat iedereen nog kon praten samen, even bekomen.

En zoals het hoort ook hier een finale die ingezet werd door Jo (als ik me neit vergis) en Joris ging en bleef aan het wiel plakken :-)

Het was me een belevenis daar in het Waasland met een gemiddelde van 27,4 km, een premiére in mijn fietsleven , ja hoor ik heb er al over gaan stoeffen bij vrienden en collega's :-)

Warme groetjes iedereen en nog veel fietsplezier,

Caro

afgelopen week...

2010-03-27T13:00:00.002+01:00

vandaag...

2010-03-15T17:14:00.008+01:00

...geleerd: snuiten gelijk echte koereur... techniek toch nog niet helemaal onder de knie... rechts lukt beter dan links... iedereen gewaarschuwd!

oei... mislukte bunnyhop?

nog geleerd: zelfportret op fiets...

drempels... fietsers en rolstoelpatiënten gedenken de uitvinder hiervan... bunnyhop overwogen... hmm, nog een techniek om bij te schaven...

hier zit een groene specht... echt waar...

tweede maal lek vandaag... no more spare nor air... veel dank aan de behulpzame kranige koereur!

dan maar vrouw van den bakker gebeld...

Marina is Fun Lady van de maand

2010-03-15T10:16:00.002+01:00

Deze maand prijkt 10 voor Tour-kandidate Marina Arijs uit Aalst op de website van Ladies Fun Ride als Fun Lady van de maand. Bekijk het artikel en de foto via volgende link:

http://www.ladiesfunride.be/index.php?option=com_content&view=article&id=21&Itemid=64

Tip voor de dames: op 30 mei organiseert Ladies Fun Ride een event voor fietsvrouwen op de Koppenberg in Oudenaarde. Het bekijken waard, op www.ladiesfunride.be. Ook Bond Moyson Oost-Vlaanderen is een van de hoofdpartners.

2010-03-07T11:12:00.016+01:00

Open training 6 maart 2010,

9.30 uur aan centrum Bond Moyson te Zwijnaarde, de kandidaten en de mensen die vandaag samen met hen gaan trainen beginnen aan te komen. Spannend is dat allemaal en ik geef toe de zenuwen nemen bij mij ook toe. Het is tenslotte nog maar de tweede groepstraining met de racefiets en wie weet welke verassingen Eric Van De Wiele voor ons voorzien heeft op het parcours.
Een vijftigtal in totaal schat ik de groep, mooie bende, advies van de begeleiders:'probeer vooraan in de groep te rijden, is er een helling, rijd die op eigen tempo naar boven en sluit dan weer aan vooraan'. Mooi dacht ik dan zullen we doen :-)

Paf, knal: "plaaaaaaaaat" horen we vier keren in totaal roepen tijdens de training en gelukkig is er Jiepie de man 'die alles kan' als het op foto's trekken en reservewielen aanbieden komt :-)

Na de leuke, lekkere en warme bevoorrading kwam de eerste 'surprise' van den Eric we zouden naar de Varent rijden en die op rijden, geen flauw idee van wat er me te wachten stond. Ik kijk wel naar de koers maar ik was er allang uit dat die beelden op televisie niets zijn met de werkelijkheid als hetover bergop en bergaf rijden gaat.

En zie daar in de verte zagen we hem: De Varent ;-) die moeten we vertelde Daan me niet te lang maar stevig klimmeke . Ik slikte maar eens goed en begon er met volle moed aan.

'Trekken, duwen, trekken, duwen', even rechtstaan op de trappers en komaan nog een beetje eigen tempo , luisteren naar de ademhaling herrinde ik me nog van vorige groepstrainingen, en yes yes ik was boven oeeeffffff . Tandje bij steken en naar anderen toe rijden die zoals een echte groepsgeest het verwacht op iedereen heeft gewacht.

Oef het zwaarste is achter de rug dacht ik dan , maar neen hoor dat was buiten den Eric gerekend er kwam nog zo een stevig klimmeke maar ook hier niet plooien en eigen ritme rijden.

70 km later kwamen we terug aan in Zwijnaarde, nog even gezellig een babbelke doen bij een tas koffie, en stukje peperkoek :-) , het was een toffe, leuke training heel plezant om ook met anderen mensen samen te rijden. Wat mij betreft smaakt dit naar meer ....

Bedankt aan iedereen het was tof en hier se een knipoog aan Jiepie en Eric :-)
Wat hebben we geleerd vandaag ? Dat mannen veel peperkoek moeten eten ? Meer info nodig stel de vraag waarom aan den Eric :-) hij weet waarom ;-)

2010-03-01T22:02:00.002+01:00

Sfeerbeelden groepstraining zondag 28 februari 2010

vertrek te Aalst aan de Osbroek

met dank aan JP de man met de reservewielen, voorraad aquarius voor Tamara, het fototoestel om toffe beelden te maken :-)

Het was een natte, winderige, zware maar toffe, sfeervolle en vooral leerrijke training. Met wisselend parcours, kleine klimmekes, afdalingskes, kasseien, wegen vol putten, asfalt en wie weet wat nog allemaal. Af en toe puffen en de trainer horen roepen steek een tandje bij, ja denkt ge dan 'die heeft makkelijk spreken' maar uiteindelijk heeft hij nog gelijk ook :-). Ja hoor ik heb weer beter leren schakelen en bergop leren rijden ole!

Tof denk ik dan dit komt allemaal van pas bij mijn individuele trainingen. Een lekke band maakt dat we kunnen profiteren om energie aan te vullen wat mij beteft was het peperkoek :-)

Na een drie uurtjes training fiets ik richting Lede samen met Tine die richting Hofstade moet.

Thuis gekomen,en na een goede douche en lekkere maaltijd richting zetel om naar Kuurne-Brussel-Kuurne te kijken en alle favorieten in de wagens te zien te stappen. We hadden s'morgens meer geluk met de weersomstandigeheden vooral wat de kracht van de wind betreft denk ik. Nu komt er voor iedereen een tweede inspanningstest aan deze week. Maakt me een beetje zenuwachtig geef ik toe benieuwd naar de reslutaten. En komende zaterdag dan de open training benieuwd om de mensen die met ons gaan mee trainen te ontmoeten. Fijne week iedereen en aan collega tourders succes met de test :-)

Caro

Wat een fantastisch weekend

2010-02-28T21:06:00.004+01:00

Het weekend begon vrijdagavond met de laatste pistetraining. Heel wat tourders waren van de partij om nog een laatste keer op de blauwe lijn te rijden. Wat zeg ik, rijden!?!

Het eerste ritje haalden we, met onze Eric VDW op kop, een topsnelheid van 42 km/uur. Het tweede ritje werd dat maar liefst 43 km/uur. De pret kon niet op toen we om beurt telkens een rondje op kop mochten rijden. Wauw wat een gevoel, kicken, adrenaline, ...

Na een pitstop in de cafetaria keerden we voldaan en met een euforisch gevoel huiswaarts. Dat was het dan voor wat betreft de piste, behalve dan voor de vrouwen.

Op maandag 8 maart (internationale vrouwendag) zijn er tussen 17u en 20u enkel vrouwen toegelaten op de Eddy Merckx piste. Dat wordt voor ons, dames, de echt allerlaatste keer. Wat mij betreft althans voor dit seizoen.

Zaterdagvoormiddag volgde dan de 5de workshop rond mentale training.

In de namiddag ben ik een nieuw fietszadel gaan kopen. Ondanks het feit dat ik nog maar weinig met mijn fiets buiten ben gekomen, merkte ik al gauw dat er op dat vlak iets moest gebeuren.

Zondagmorgen vroeg uit de veren voor de allereerste groepstraining met de koersfiet. Het regent pijpestelen maar we gaan ervoor. Afspraak 8u30 in Aalst waar de weergoden ons bij vertrek min of meer gunstig gezind zijn.

Alle 10 tourders zijn er dit keer bij. We maken een rit van 68 km in een heuvelend landschap. Wind en regen blijven echter niet uit alsook wat materiaalpech. Gelukkig is er JP met de volgwagen om ons uit de nood te helpen.

Het was een leerrijke rit, voor mij de eerste echte. Ik heb op kasseien gereden, bergop en gelukkig ook bergaf, ik heb leren schakelen, rechtopstaand klimmen, ... en dat allemaal in niet zo'n ideale weersomstandigheden.

We hebben dat vandaag allemaal heel goed gedaan. En ja, zo'n vrouwenzadel is echt een aanrader.

Groetjes,

Tamara

Open training met Tom Steels

2010-02-11T16:44:00.002+01:00

Op zaterdag 6 maart organiseert 10 voor Tour een open training met Tom Steels, Eric Van Lancker, Eric Van De Wiele en de 10 voor Tour-kandidaten, over 80 kilometer met start in Zwijnaarde. Volgwagen en bevoorrading onderweg zijn voorzien.

Wil jij meefietsen? Info en inschrijven via 10voortour@socmut.be.

Opgelet, de open training is beperkt tot 30 deelnemers!

2010-02-05T14:51:00.005+01:00

SFEERBEELDEN VAN DE STRANDRACE TE BREDENE ZONDAG 27 JANUARI 2010

Groepsfoto voor de start Opwarming Startschot voor de lady's

Tamara eb Marina Inge is vertrokken rara wie stapt niet af...

Joris en Luc Marina Eric Van De Wiele

Caro Jan Tine

Koen en Jo groepsfoto na de race Ja hoor ons Inge 3de

Deze sfeerbeelden zijn het werk van onze pechvogel van die dag Daan die na lekke band moest stoppen, dikke merci Daan :-)

Ook de echtgenoot van Marina die we allen JP noemen heeft toffe beelden gemaakt ook dikke merci he JP :-)

En dan nog een trouw supporter en toffe fotografe Sophie ook grote dank voor toffe foto's :-)

Volgende afspraak is de prijs Peter van Petegem in april ondertussen hebben we de workshops en groepstrainigen en daartussen de individuele trainingen natuurlijk.

Tot ziens en laat ons gerust een berichtje achter het is altijd leuk om jullie mening, aanmoedigingen te mogen lezen

De ploeg 10 voor tour :-)

2010-02-03T23:35:00.001+01:00

sorry mannen maar een powerpoint op de blog plaatsen zal niet lukken
spijtig !

10 voor Tourkandidaat op WK Veldrijden

2010-01-31T12:15:00.003+01:00

Intussen in Tabor ... zag onze 10 voor Tour kandidaat Luc Herpelinck uit Zottegem achtereenvolgens Gianni Vermeersch 5de, Tom Meeuwsen 4de en Sanne Cant 15de worden op het WK Veldrijden in Tabor. Luc is er aan de slag als UCI-Commissaris. Laat ons hopen dat het bij de elite wel van dattum is, voor Albert, Nys of misschien wel Pauwels.

PS: Jan, bedankt voor je prachtige en vooral eerlijke getuigenis/update, we zullen het niemand vertellen ; )

hartversterkertje

2010-01-30T17:52:00.003+01:00

dag nieuwsgierige bloglezer

lang geleden dat ik jullie nog hoorde... met mij alles in orde en ik hoop van u hetzelfde!

ooit beloofde ik jullie op de hoogte te houden wanneer een moeilijk moment zich opdringt... nee nee, nog even geduld... een ander keertje misschien want - en dit zal u allicht heugen - ik heb nog steeds de tijd van m'n leven!

vier maanden reeds voorbij, nog 25 weken te gaan... tijd voor een overzichtje?

u heeft reeds het relaas kunnen lezen van ons strandweekend... we kregen daar een kleine inkijk van wat ons vanaf februari te wachten staat... en - lach me maar gerust uit - het was niet zonder een lichte bibber in de knieën dat ik moest erkennen dat het geen kattepis wordt... vanaf nu werken, trainen, slapen... leven en denken gelijk nen echte koereur... ja? goed... ik doe mijn best, zoveel beloof ik u!...
beken! jullie ruiken al een moeilijk moment, niet?

'en de resultaten tot nu' vraagt u? 'boven elke verwachting' antwoord ik u weder!
werkelijk, de kerel 's morgens in de spiegel is blij en lacht terug... tja, ik zeg het u in alle eerlijkheid...

maar even serieus nog: we zijn met z'n allen goed door de winter heen gekomen dankzij een aangepast trainingsschema... 'heeft dit moeite gekost?' bah nee... oké, het was af en toe niet zo evident om 's avonds nog af te zakken naar een koude garage om een uurtje of twee on the roll te gaan... maar ach, de glimlach van de kerel 's ochtends op de weegschaal bracht me steeds weer de dag opgewekt door... en ook de groepstrainingen bezorgden me telkens weer een nieuwe boost... deze trainingen waren niet alleen een welkome afwisseling (stel je voor, ik heb een muur beklommen - zonder fiets...!), ze waren ook een graadmeter van onze conditie... en die verbeterde zienderogen - maar zover was u al mee!

één ding wil ik toch nog in stilte kwijt, beschouw het als een bescheiden biecht maar beloof dat het tussen ons blijft! laat me niet merken dat de trainer hier iets over verneemt oké... wel, ik kan het niet laten om me na weer een sessie op de rollen mezelf te belonen met een klein whiskietje, mijn klein hartversterkertje... echt waar, andere uitspattingen zijn een rariteit geworden en zullen de komende maanden nog zeldzamer worden... maar aan dat ene kleine single maltje kan ik niet weerstaan... sorry

nog maar 169 dagen... 't gaat veel te snel...

doei

Groepsweekend Brugge

2010-01-24T21:13:00.007+01:00

Drie maanden voorbij, de winter loopt op zijn laatste benen. Tijd dus om even achterom te kijken en de toekomst te plannen. Niets beter dan een teambuildingsweekend beginnen met een fikse training, zo dachten wij. Dus voegden we de daad bij het woord.

Na een stevig sportersmaal bracht sportpsychologe Tine Mertens de kandidaten enkele nieuwe begrippen bij. Zo werd er druk gevisualiseerd en werden doelen onderverdeeld in resultaten, vaardigheden en processen. Ook buikademen was voor de meesten een nieuwe ervaring die tot enkele vreemde geluiden bleek te leiden. Tot slot bekeken we samen de dvd van L'Etape du Tour 2010 op groot scherm, zodat we nu al even konden genieten van het landschap, mocht dat op 18 juli door de etappe-omstandigeheden minder het geval zijn.

Voor wie dacht dat daarmee de kous af was had trainer Eric Van De Wiele nog de agenda voor de komende 25 weken. Want inderdaad, binnen exact 25 weken staan we echt aan de start. Eric wijst iedereen er vriendelijk maar kordaat op dat het nu menens wordt. De voorbije weken werd er hard gewerkt aan de basisconditie. Sporten werd in de voorbije periode bij elk van de kandidaten een deel van het dagelijks leven. Maar nu begint de eindsprint. Tot 15 uur fietsen per week kondigde Eric als een volleerd ploegleider aan. Iedereen beseft intussen dat de combinatie met gezinsleven en werk niet makkelijk wordt. Trainen, werken en slapen wordt het ritme van elke dag voor de komende zes maanden. Strakke schema's met extensieve, intensieve, blok- en klimtrainingen worden overlopen. Stilaan dringt het bij iedereen door dat de uitdaging immens is. Maar de top van de Tourmalet bereiken op 18 juli is een unieke belevenis die niemand van de kandidaten wil missen.

In de bar van het hotel praten we nog wat na, terwijl sommigen zich aan de laatste (?) Orval wagen. Veel tijd om te piekeren is er niet, want op zondag wacht de Strandrace in Bredene, waar de 10 voor Tourders in 3teams het beste van zichzelf zullen geven.

individuele training

2010-01-21T09:15:00.002+01:00

We zijn nu bijna vier maanden geleden officieël gestart met de trainingen en we hebben ng een vijftal maanden te gaan.
De trainingschema's evolueren mee op maat van de 10 voor tourders. Wat mijn schema betreft om even een duidelijk onderscheid te maken :
Vier maanden geleden ben ik gestart met 10 minuten lopen en 5 minuten stappen dit gedurende een uur. Vandaag jog ik een uur aan een stuk door en stap ik 5 minuten op het einde en daarop volgend 15 minuten op de rollen fietsen. Van een voortuitgang gesproken.
En de dagen dat ik niet jog (is maar één dag per week dat joggen) staat er fietstraining op het programma, zowel op rollen als buiten.
Het spreekt vanzelf dan ook dat ik de verbetering van de conditie begin te voelen, het feit dat ik ene uur aan een stuk kan joggen, ik spreek wel van joggen en op mijn tempo maakt da tik fier ben op mezelf. Ik had dit nooit durven dromen da tik ook maar een uur aan een stuk zou kunnen joggen. En ik voel dit natuurlijk ook op de fiets. Rijden op hartslag is niet anzelfsprekend vooral in het begin, een jusit tempo vinden, leren schakelen vraagt veel concentratie en is soms vermoeidender dan het fietsen op zivch ;-), maar het levert resultaten op. De uithouding is verbetert en ik ben minder snel buitne adem; leuke gevoelens allemaal en toch.....
Het is niet altijd even leuk, als het koud is is het soms moeilijk om je recht te zetten ern eraan te beginne, een zware dag op het werk gehad dan heb je soms meer zin om in de zetel op je gemakske te mogen zitten ...maar ik merk dat alsik een dag niet getraind heb om wleke reden dan ook ik me niet zo fijn voel en iets mis, de traiing dus, he tbewegen, het buiten zijn ...
Ziek zijn maakt ook dat de moraal snel terug naar af gaat en je de motivatie verliest en snel tegen jezelf zegt als dit nog lang duurd heeft het geen zin meer dan kan ik niet meer mee, dus er blijvne over praten met collega's, partner, maar vooral je trainer er durven aanspreken is belangrijk maar niet zo evident , je 'zwakkere' kantje tonen is niet zo leuk voor niemand niet en toch hebben we allemaal wel eens een minder moment.
Ik ben terug vertrokken en hoop dat de vorm zowel fysiek als psychologisch erin blijft zitten en vertrek zaterdagochtend naar Brugge met een fijn gevoel om samen met de collega's tourders een groepstraining op zaterdag te doen en zondag deel te nmen aan de strandrace met de groep.
Ben benieuwd naar de ervaring van eens op zand te rijden en dat langs het water nog wel , kijk ernaar uit !!!
Ja de motivatie en zin naar nog sport zit er weer volop in en is nu kwestie van het zou te kunnne houden :-)

Warme groetjes,
Caro

2010 trainingsjaar

2010-01-14T07:59:00.004+01:00

Hallo,

2010! Iedereen sportieve wensen, dat het een mooi en spetterend jaar mag worden.
Na een lange tijd stilte van mijn kant, dacht ik hoog tijd om eens iets op de blog te posten.
Ondertussen is er veel gebeurd. Ziek geweest, geveld door een kramp die is blijven nazinderen een paar dagen...
Het combineren van werk en trainigen die intenser worden is niet vanzelfsprekend, heb ik ervaren. Gelukkig waakt de trainer erover dat ik mijn schema afwerkt. Terecht natuurlijk als je weet waar we naartoe willen trainen: de rit natuurlijk.
Allemaal toch niet zo makkelijk en het vraagt dus veel reorganisatie. Niet alleen in je werkagenda, ook thuis in je gezin. Je bent meer en meer weg. Dat wil dus zeggen dat je minder een handje kan toesteken, wat niet altijd makkelijk is voor de partner en de kinderen.
Maar iedereen is er zich van bewust dat de trainingen nodig zijn. De steun voel je alle dagen opnieuw, ook van de collega's.
Het trainignschema verloopt opnieuw goed. Het grote nieuws is dat ik begin te voelen dat de conditie aan het groeien is. Stoppen met roken was niet gemakkelijk en soms nog niet. Af en toe eens zeuren zit er nog wel eens in maar toch minder en minder. Dat heeft vooral te maken met het feit dat ik merk dat het joggen en fietsen gemakkelijker verloopt. Gisteren heb ik voor de allereerste keer in mijn leven 65 minuten kunnen joggen zonder een keer te moeten stoppen! Een overwinning, daar ben ik best fier op. Gisterenavond voelde ik me dan even zoals Sylvester Stallone in de eerste film van Rocky waarin hij op de trappen met zijn armen in de lucht staat te huppelen omdat hij ook zijn afstand heeft kunnen lopen. Ja, had ik trappen gehad dan zou ik hetzelfde gedaan hebben.
Belachelijk?? Misschien. Maar als ik me realisser dat ik het een paar maanden geleden amper tien minuten volhield dan ben ik zeer gelukkig met dit gegeven :-)
Volgende week gaan we in groep deelnemen aan de strandrace te Bredene. Ik ben benieuwd naar deze ervaring. Een beetje bang ook om in een massa te rijden. We houden jullie zeker op de hoogte. Of jullie kunnen altijd mee doen of komen supporteren!

Warme groetjes iedereen en nogmaals beste wensen voor het nieuwe jaar :-)
Caro

Tommeke

2009-12-30T21:55:00.006+01:00

Vandaag pistetraining, gezien de kerstvakantie op een andere dag en uur dan normaal. Dat valt niet mee voor velen onder ons die nog aan het werk zijn dezer dagen.

Koen en ik waren op het apel. Wisten wij veel wat voor een ervaring ons vandaag te beurt zou vallen.

De conditie begint te verbeteren, we zitten comfortabel op de fiets en kunnen zo al eens wat meer aandacht besteden aan wat er om ons heen gebeurt.

Koen wist me in het voorbij rijden te melden dat Ilio Keisse op de piste zat. Hij deed er alles aan om in zijn groepje aan te sluiten en reed een hele poos in het kielzog van deze bekende pistier.

Eric Van de Wiele vestigde anderzijds mijn aandacht op een renner met een truitje in Belgisch motief. De man reed op het hoogste punt, da moest nen speciale zijn, maar wie?

Eens mijn eigen training afgewerkt kon ik maar niet uitmaken wie de mysterieuze renner zou kunnen zijn. Ik vroeg dus maar aan Koen Beeckman wie die renner met de Belgische vlag was. Jullie kunnen het al raden, de mysterieuze man bleek Tom Boonen te zijn.

Jawel, via dit 10 voor Tour project kan iemand, die tot voor 3 maanden niet wist wat nen koersfiets is, zeggen dat ze op de piste gereden heeft met Keisse en Boonen. Ik kan me geen betere afsluiter van het jaar wensen.

Allen een prettig eindejaar en een sportief 2010 gewenst.

De eerste keer

2009-12-16T16:02:00.002+01:00

Man, man, wat een avontuur dit 10 voor Tour project.

Na een ontmoetingsdag in september volgde al gauw een eerste kennismaking met de wielerpiste. We mochten met de groep op zaterdagmorgen de speciaal voor ons afgehuurde piste op. Een ervaring die ik niet snel zal vergeten. Het was de eerste keer dat ik op zo'n pistefiets stapte en aan een redelijke snelheid in het wiel van onze trainer Eric Van De Wiele, die de juiste snelheid aangaf, een duikje maakte van boven de blauwe lijn naar beneden. Ik liep de rest van de dag nog high van de adrenaline.

Na een workshop over de ideale fiets, begon het angstzweet me wat uit te breken. Als totale leek in de wielermaterie stond me de haast onmogelijke taak te wachten om al het benodigde materiaal op te lijsten. Als je er niks van kent, een stresserende boel. Gelukkig was er een geduldige goede ziel die zich samen met mij over de catalogus van Shimano boog. De bestelling werd geplaatst.

Het materiaal en de fiets zijn besteld, tijd nu voor het serieuze werk. Er volgde een eerste mountenbiketraining in Puyenbroeck. Hier kon ik voor het eerst een koersbroek uittesten. Het moet gezegd, zo'n zeemvel doet deugd aan't poepke.

Naast het serieuze werk mag er dan ook al eens ontspannen worden. We trokken met de groep naar de zesdaagse in het Kuipke. Wat een unieke belefenis. Ik ben in Gent geboren en woon hier al mijn hele leven maar had nog nooit een zesdaagse meegemaakt. Dat zal in de toekomst niet meer gebeuren want ik noteer alvast volgende editie in mijn agenda.

Nu wat tijd verstreken is worden alle geplaatste bestellingen stilletjes aan geleverd: een fietspomp, drinkbushouders, zadeltas en gereedschapskit, ... fietsbril, handschoentjes, ... en vorige zaterdag ons unieke Bioracer 10 voor Tour wieleroutfit. Alleen de fiets ontbrak er nog aan.

Maandag ben ik eindelijk, na enkele maanden vol ongeduld te hebben gewacht, mijn carbonnen ros gaan ophalen. Het is een witte Carraro 930 geworden. Hij kreeg meteen een ereplaats in mijn living, mijn eerste koersfiets.

Daar stond hij dan in al zijn glorie. Amaai nen koersfiets met dunne bandjes, versnellingen verwerkt in de grepen van de rem, ... Zaterdag is er een training op de weg voorzien, ik zou er dus snel op moeten leren rijden. Alle moed bijeen gesprokkeld ben ik deze middag goed uitgedost, in ons nieuwe pakje, mijn eerste ritje gaan maken. Ondanks het bitterkoude weer heb ik genoten van mijn toerke. Ik ga nog mooie tijden beleven met mijn nieuwe wielervriend.

Workshop 3: Dress To Bike

2009-12-13T21:21:00.004+01:00

Het Centrum Ronde Van Vlaanderen in Oudenaarde was zaterdag het toneel voor de 3de 10 voor Tour-workshop, deze keer over kledij. Prof. Alexandra De Raeve beet de spreekwoordelijke spits af met een uiteenzetting over de technische kant van (wieler)kledij. Ze zoemde ook kort in op de nieuwste trends op materiaalgebied.

Vervolgens betrad niemand minder dan de CEO van Bioracer, Raymond Vanstraelen de bühne. Naast de geschiedenis van zijn bedrijf lichtte hij ook de kwaliteitsnormen en de referenties van dit Belgische topmerk toe.

Podologe en Belgisch kampioene duathlon en triathlon Veerle D'Haese had aandacht voor de voeten van de wielrenner en gaf enkele tips mee voor een goeie voethygïene.

Tot slot verklapte ex-prof en 10 voor Tour-trainer Eric Van De Wiele enkele conrete praktische pelotongeheimen over wanneer je best welke kledij draagt voor een optimale prestatie en het beste comfort. Vooral 'het washandje in de broek' bleek een cruciale rol te spelen.

Zoals steeds werd onder de mensen die vooraf hadden ingeschreven een prijs verloot, dit keer een complete set wielerondergoed van Skinfit ter waarde van € 100, geschonken door skinfitstore.be.

Wij vonden het alvast leerrijk en kijken uit naar de volgende workshop op 30 januari 2010 over sportvoeding. Alle info op http://www.10voortour.be/

Groepstraining De Gavers

2009-12-05T19:01:00.002+01:00

In tegenstelling tot de voorbije groepstrainingen bleef de fiets vandaag op stal. Eric Van De Wiele had de taak op zich genomen om een kracht- en lenigheidstraining in elkaar te steken gevolgd door een lichte looptraining afwisselend met coördinatie en krachtoefeningen.

Afgesproken om 9u ter plaatse aan het zwembad van De Gavers bleek het weer nog goed mee te zitten, droog en vrij zacht. En een groepstraining in je achtertuin is best wel eens leuk, behalve dat het wakker worden tijdens de autorit er nu niet bij was. Ondanks de lage opkomst van vandaag zaten de kopjes goed en zouden we er eens invliegen.

Het eerste deel van de training gebeurde indoor in de catacomben van het zwembad in een sportruimte voorzien van sportmatten. Ik zal de eerste zin van Eric niet licht vergeten: "Het zou kunnen dat er morgen een aantal mensen wat stram en stijf zullen zijn van de oefeningen". Ik kan je nu al zeggen dat ik niet hoefde te wachten tot de dag nadien...

Na enkele opwarmingsoefeningen kregen we een arsenaal aan kracht- en lenigheidsoefeningen te verwerken. Pompen, squat, situps, rekoefeningen,... Het gezegde "lui zweet is rap gereed" was hier niet toepasselijk, maar fun was het zeker!

Na een goed uurtje indoor kwam part II, outdoor. Looptenue aangetrokken en met een klein hartje naar buiten. Lopen is niet echt mijn ding (althans voorlopig nog niet) en kan gerust zeggen dat dit geleden was bij de coopertest tijdens het middelbaar, een weinige 13 jaar geleden :)
Maar toch, de laatste tijd is het toch één en al uitdaging die we aangaan dus waarom dit niet.

In lichte looppas gaat het richting grote vijver om een 300m verder halt te houden voor een eerste reeks oefeningen (knieën trekken op een zitbank). Ondertussen kregen we een passage te zien van beginnelingen van de Vlaamse Wielerschool. Ook al zijn dit jongens en meisjes van 8 tot 12 jaar, het blijft een plezier om hier naar te kijken. Lachende en trekkende gezichtjes bij het doorploeteren van modder en plassen. Na deze passage vervolgen we het parcours om in lichte looppas halt te houden halfweg het traject. Ondertussen heb ik zelf mijn tempo al eens moeten aanpassen en een "tandje" minder zetten om toch niet in het rood te moeten gaan.

Op de parking ter hoogte van 't Schipken trok Eric 2 lijnen in de steentjes, terug tijd voor wat oefeningen. Springen, hurkzit-stappen (zou dit in het Groene Boekje staan?), coördinatie-oefeningen,... 100m verder.. "groepjes van 2, spring maar in uwe collega zijne (of hare) rug en hup op de teentjes (althans degene die zijn collega in de rug had ;-) ), wisselen en daarna met de collega in de rug dat bergje op stappen" Dit is echt fun!

"Ok, terug in lichte looppas", gevolgd door nog enkele oefeningen en nog een passage van de Vlaamse Wielerschool keerden we terug richting camping. Het valt echt op dat Eric gewend is om met groepen samen te werken. Telkens hij merkte dat ik de rol aan het lossen was, bouwde hij voor de rest een korte sprint in waarna zij konden wandelen en ik op eigen tempo in lichte looppas kon aansluiten. Om uiteindelijk te eindigen op de plaats waar we vertrokken waren, het zwembad. Ne "muchas gracias" hiervoor Eric :)

Part III, the swimming pool. Dit laatste niet zozeer als training maar eerder als recreatie. Zelf nog een baantje of 2 gezwommen om dan het warme water van het kinderbadje op te zoeken. Niet zoveel later lagen we daar als 5 sardientjes in het warme water naast mekaar terwijl Koen van geen ophouden wist en maar baantjes bleef zwemmen. Zo doet een topsporter dat dus :)

Als afsluiter werd er nog even nagepraat in de, al zeg ik hetzelf tiptop in orde, cafetaria en zat de trainingsdag er terug op.

Moe, maar zeer voldaan!

zesdaagse Gent

2009-11-27T14:23:00.003+01:00

wat een week!... op enkele dagen tijd in 't echt kennis gemaakt met twee totaal verschillende wielerdisciplines... en hoewel ik allesbehalve het crossgeweld op de zogse velden wil minimaliseren, kan ik de afgelopen dagen maar niet zwijgen over het circus van de zesdaagse in 't Kuipke te Gent - werkelijk, mijn naaste collega's worden hier vandaag horendol (maar jaloers) van mijn enthousiasme, en u, nieuwsgierige bloglezer, zal het ook geweten hebben! - want een circus was het!... shiny guys on shiny bikes die met een rotvaart voorbij zoefden... kleurrijk suspens en een soundtrack die de actie bij momenten extra benadrukte... ik was vooral verrast door de variatie aan verschillende kleine wedstrijdjes (derny, afvalling, tijdrit,...) waardoor de ganse avond eigenlijk gevuld was met het ene hoogtepunt na het andere... te gek!... grappig waren dan weer de dernyreeksen: statige (als ik niet beter wist zelfs onverschillige) heertjes op brommerkes met in hun wielzog ontketende duivels... het contrast! leuk leuk!

10 voor Tour meets SunwebProjob deel 2

2009-11-23T08:43:00.010+01:00

Zondag 22/11 was het anders zo onbesproken Hamme-Zogge het toneel voor de 4de manche van de Superprestige veldrijden. Naast tenoren als Nys, Albert, Stybar, Van Tornout, Van Thourenhout en Simunek waren ook enkele 10 voor Tour-toppers aanwezig (zie ook verslagje hieronder). De eliterenners van de SunwebProjob-ploeg toonden zich bereid om even te poseren voor onze camera. De aanmoedigingen en handdrukken van de 10 voor Tourders bleken later nuttig voor vooral Klaas Van Tornout. Na een spannende wedstrijd werd Klaas verdienstelijk derde na Stybar en Nys. Verder ook op de foto's: Sven Vanthourenhout die ook een knappe wedstrijd reed, de Tsjech Lukas Klouchek en Jan Van Dael, kortom, de top van het veldrijden.

naar den Bollekescross te Hamme /Zogge

2009-11-22T21:31:00.008+01:00

Zondagmiddag we trekken naar de Bollekescross.
We gaan eerst langs bij Klaas Vantorhout en zijn ploegmaats, we gaan op de foto met ieder van hen. Nadien trekken we naar de plaats waar de mobilehome en fietsen van Sven Nys staan en hij staat buiten, zo kan ik nog snel een fotoke nemen :-)
Dit was weer een première voor mij en ook voor andere collega tourders, een ervaring en wat een massa volk.
We hebben volgens ons een goed plek uitgekozen, vlakbij een heuvel, het groot scherm en een plaate en tamelijk recht stuk , goed voor foto's te trekken en voor Joris om Sven Nys aan te moedigen.
Veel geluk hebben ook met het weer, veel wind en fris maar dank zij de bus van bond moysin hebben we een extra sjaal gekregen , iedere bezoekr aan de cross trouwens en een stand rechtover deze bus deelde mutsen uit, die zijn bij Tine en mezelf goed van pas gekomen, maar het bleef droog tot op vijf minuten van het einde.
We zaten goed in de wagen Tine en ik en het begon te gieten, gieten.
We mogen weer terug blikken naar een geslaagde en fijne namiddag, ik heb ervan genoten en ben weer een ervaring rijker.

en ik kwam mezelf tegen op de helling te Oosterzele

2009-11-22T09:04:00.002+01:00

Zaterdag 21/11/2009 voor mij de tweede mtb training met de groep, maar ook de tweede mtb rit voor mezelf.
Voor de andere collega's tourders de derde mtb groepstraining, ja ik heb er eentje moeten laten passeren wegens ziekte :-(
Ik zat vol nieuwsgierigheid naar het parcours de trainer Eric Van De Wiel voor ons in zijn hoofd hat zitten. Deze keer was Koen Beeckamn ook van de partij en gaf onderweg een pak aantal nuttige tips, merci Koen :-)
We zijn vertrokken, een stukje op de baan op weg naar het de veldwegen, het gras, de plassen en dus ook de modder (zie foto's artikeltje Marina).
Dan kwam de eerste helling zeer dichtbij, de 'snelle' mannen en vrouwen eerst, Eric gaf wat uitleg hoe hem technisch het beste op te rijden, hmmm, even ademhalen en we zijn vertrokken.
Schakelen, niet vergeten te schakelen, links houden heeft den Eric en Koen gezegd links houden , maar dat gingn vanzelf amai en daar ging naar rechts oeps vol grote stenen meer dan links, Marina zit ni voor maar ook iet helemaal naast mij links op goede stuk.
Hijgen, afzien, blijven trappen hoor ik iemand achter mij , de Koen zeker, blijvern trappen blijven trappen die heef tmakkelij kspreken die als ge niet meer kunt en aan de slechte kant terecht gekomen bent...
Ik probeer nog wat uit te wijken naar links maar geen avance , het ga ni en mijn voorwiel ga de lucht in zo een veetig centimeter van de grond nog nooit meegemaakt en eventjes paniek wa is da jong, gedaan kapot, ik sta stil en moet eraf, van de fiets , dan maar te voet naar boven verder.
De vrienden tourders wachten en we rijden voort, toffe groep iedereen komt effen zeggen straks lukt het wel Caro no problem he tis normaal als je niet weet wat er je te wachten staat en tenslotte he tis nog maar je tweede keer.
Jaja mooi vrienden maar ik ben we degene die is moeten afstappen en mentaal kreeg even de knak, heel even het heeft een vijftal minuten geduurd, maar wat bleken die op dat moment lang te zijn. War gebeurd dan in mijn hoofd, wel je trapt voort en volgt de groep en ondertussen zit je te denken van , ale jong als ik die helling (van 300 meter?) nog ni opkan wat gaat dan dan zijn als ik drie cols moet oprijden. Maar beste mensen de tweede keer ondanks de krampen die ik even daarvoor had gehad tijdens de rit, de tweede keer zag ik iedereen de helling op rijden en de woorden die eventjes daarvoor van Eric en Koen had meegekregen, klein verzet maar niet de kleinste zodat ej nog kan schakelen, luisteren aar je ademhaling, en je eigen tempo erop rijden hebben me geholpen en die nam ik mee als ik die helling op reed de tweede keer , met een duwke van den Eric ben ik niet moeten afstappen. Aangekomen aan de sprothal, de fietsen afgespoten (ale Koen die de fietsen heeft afgepoten, mercikes daarvoor) een lekker warme douche en oh wat een super gevoel.
Gisteren zaterda 21 november was het, genieten, afzien, zweten (te warm gekleed), doodgaan, en terug genieten. Met de toffe groepssfeer, de professionele adviezen van Eric en Koen en babbels met collega's tourders ben ik huiswarts gekeerd met gevoel van hehe, wat was me dat een zware rit maar wat heb ik er van genoten, ben mezelf even tegengkomen maar het heeft me geholpen doormee te leren, schakel op tijd , blijf trappen (als ge nog kunt), respecteer je tempo en vooral je hoeft niet altijd dat gat dicht te rijden en bij de eerste te zijn om het gevoel van overwinning te hebben.
Ik wens iedereen dit gevoel eens te mogen hebben, ik denk dat het voor de eerste maar oh zo mooie les is geweest dat 'overwinnen' niet altijd betekent de eerste over de streep te komen :-)
Warme groeten en ik heb ervan genoten en geniet er nog van :-), merci collega's tourders en Eric en Koen

VTT in Oosterzele

2009-11-21T19:05:00.003+01:00

't was een prachtige dag, het zonnetje was ook van de partij doch door de regen van de voorbije dagen zat alles weeral onder de modder.

Erik had alles voorzien, bergske op, bergske af, hier en daar een plas,

en ergens halfweg een warme appelthee

spijtig genoeg was er ook nog het slechte nieuws dat ons Tamara haar auto pert total heeft gereden. gelukkig heeft zij er niets aan overgehouden.

tamara, wij wensen je in ieder geval veel moed

op naar de volgende training

Astene

2009-11-15T12:45:00.001+01:00

ZATERDAG-ASTENE

Met af en toe een regenbui...

Mens, de nacht van vrijdag op zaterdag, de waterkraan was niet dicht te krijgen.

Natuurlijk gevolg, een nat parcours met hier en daar een droog vlekje.
Daarbovenop socmutrijders, moddervreters, onherkenbaar door allerlei warme kledingstukken.
Blazend, puffend, zwetend, niet begrijpend.
Mijn hart klopt in mijn keel.
Mijn ketting knarst.
Maar ik hou mijn stuur vast, ik duw op mijn pedalen, ik ontwijk de diepste plassen.
Ik begluur mijn medefietsers, wrijf de modder uit mijn oog, denk aan Carro met haar Dafalganneken.
Er is maar één zekerheid.
Voor en achter "ERIC"

Oef, bijna veertig kilometer, 't is voorbij.
De warmte van de inspanning doet goed.

Weer onder 't nat, showerwarm, zwarte strepen lopen langs mijn lijf.

Maar content, fier, en volledig opgefleurd zoek ik naar mijn maten.

Een gewone boterham met hesp en een sojadrankje smaken overheerlijk.

Nog even nakaarten, mekaar eens goed bekijken en daarna naar huis.

De wasmachiene en de droogkast nemen nu over...

Marina

Trainen is afzien?

2009-11-15T10:04:00.007+01:00

Trainen is afzien? was de titel van de tweede open workshop van 10 voor Tour. De bijna volle aula in het Gentse UZ met zowat 170 geïnteresseerden, bewees eens te meer dat er nog heel wat vragen zijn over gezond trainen. Drie experten brachten opheldering.

Professor Jan Verstuyft, als sportdokter verbonden aan het departement sportgeneeskunde van het UZGent, boeide het publiek met zijn aanstekelijke uiteenzetting over algemene trainingsprincipes. Hij legde onder andere uit dat er heel wat misverstanden bestaan over gezond trainen en dat sporten en bewegen niet hetzelfde zijn. Wie aanwezig was weet nu ook waarom 'afzien' bij het trainen niet gezond is.

Pieter Hélin van Polar lichtte het gebruik van de hartslagmeter bij training toe. Daarnaast gaf hij uitleg over de verschillende trainingszones. Pieter spreekt uit ervaring. Hij werd bij de laatste editie van de Iron Man in Hawai 53e en 6de Belg, op amper 15 seconden van die andere Belgische triathleet, Luc Van Lierde. Een uitzonderlijke prestatie. Hélin verklapte dat zijn hartslagmeter tijdens de trainingen zijn vaste en meest betrouwbare trainingspartner is.

Hoe wordt een jonge wielrenner met talent een goeie courreur? Door intensief te trainen volgens de juiste trainingsschema's. Ex CSC-renner Koen Beeckman, verbonden aan de Vlaamse Wielerschool, deed de opbouw van zo'n trainingsschema uit de doeken. Voor velen een verhelderende kijk op fietstraining.

Ronny Segers uit Meerbeke ging naar huis met de professionele inspanningstest, die onder de aanwezigen werd verloot.

De volgende workshop vindt plaats op 12 december in het Centrum Ronde Van Vlaanderen en zal gaan over fietskledij, trend in materialen en praktijktips. Info, speciale aanbieding en inschrijven via http://www.10voortour.be/ Iedere aanwezige ontvangt bovendien een kortingsbon voor het museum Ronde Van Vlaanderen.

MODDER

2009-11-09T19:09:00.003+01:00

modder... 't is gezond, ontelbare kleine jongens zijn erin groot geworden en mijn vrouwelijke collega's zweren dat het goed is voor het velleke... wij vonden het afgelopen zaterdag gewoon plezant, ja toch?... glibberend van boerenwegel 't bos in, klein verzet en blijven trappen trappen trappen... af en toe toch een heikel paadje: links een betonnen muurtje, rechts een beekje met prikkeldraad... maar met de koen achter m'n vodden was de enige optie rechtdoor en zie niet om, dank koen!

hoe zat het eigenlijk met 'de tien'?... helaas moesten er enkelen de fun missen (ziekte, vakantie en een fuif schijnt het)... jammer, maar de rest hield er niettemin goed het tempo in, een duikeltje hier en een pechje daar, maar uiteindelijk haalde iedereen na 35 kilometerkes netjes - nou ja "netjes" - de eindstreep.

modder... wordt dit ons biotoop de komende maanden?... ik vermoed van wel en dat is helemaal niet erg want 't is goed voor het velleke weet u nog wel...

nog 251 dagen!... ik ga alvast nog anderhalf uurtje trappen... tot de volgende!

en Caro, spoedig herstel!

fietsvakantie Tineke

2009-11-08T19:43:00.004+01:00

Terug van een weekje (fiets)vakantie in het zuiden van Frankrijk.
Terwijl de andere tourders aan het genieten zijn van de regen zit ik te zweten op mijn fiets en niet alleen door de zon maar ook door de inspanningen. Ik heb al een voorsmaakje gekregen van wat op 18 juli komen gaat. Alle dagen een colleke op en maar stampen op die fiets , naar omhoog. Zeer vermoeiend maar vooral zeer mooi . de stilte , de omgeving , de uitzichten gewoon niet te beschrijven. fietsen is inderdaad een mooie sport.
jammer dat ik de rit godefroot moest missen . Maar dan was het wel ploeteren in de modder geweest. nu was het klimmen op de Tanneron. Tja een mens moet keuzes maken.
Zaterdag zie ik jullie (de tourders)dan terug op de workshop waar het inderdaad over "fietsen is afzien?" gaat.
tineke

geveld door verkoudheid

2009-11-07T12:28:00.002+01:00

Tot donderdag laatst leden ging alles prima, ik keek echt uit naar zaterdag, naar de mtb groepstraining. We zouden samen de Walter Godefrood MTB/ Cyclo tour rijden als groepstraining. Maar donderdagavond begon mijn keel wat te pikken en vrijdag stond ik op met een beetje koorts :-(.
Ik bleef hopen en nam dafalgan, dronk thee met honing, kwam niet buiten maar het mocht niet baten, de koorts bleef en de keelpijn ook.
Vrijdagavond dan maar beslsit een mail te sturen naar de collega's tourders , en trainers, sorry mannen ik moet forfait geven wegens verkoudheid en koorts. Natuurlijk is het beter om dan binnen te blijven maar ik ondanks het natte weer keek ik ernaar uit om mijn tweede mtb rit te rijden met de collega's en anderen deelnemers aan deze toer.
Al snel kreeg ik een paar reacties in mijn mailbox van de collega's, binnen blijven ,je goed verzorgen en volgende keer ben je terug paraat. Het doet deugd om in zo een groepssfeer te mogen vertoeven.
Deze ochtend opgestaan met koorts, weer een dafalganneke genomen en in zetel gaan liggen met de gedachten in Deinze bij de wielerfanaten die nu bezig zijn aan de mtb toer. IK zie het zo voor mij, de modder, de wielen die wegglippen en duwen duwen maar. Ik hoop dus hier binnenkort een verslagske te mogen lezen van de collega's en wie weet een paar fotoke's te bewonderen.
IK had nooit gedacht dat de fietsvirus me zo snel te pakken zo krijgen en dan zo diep al. Ik ben benieuwd of dit zal blijven duren, volgens de trainers zullen we allen wel een moeilijkere periode krijgen.......
In afwachting ga ik verder dafalgannekes nemen, en me laten soigneren, hopelijk volgende op de worshop zien we elkaar terug

Caro

Foto's MTB training

2009-10-28T22:25:00.003+01:00

Hier een paar foto's van de MTB training, alhoewel niet van de training zelf. Het leek niet echt 'veilig' om foto's te trekken tijdens het MTB zelf laat staan dat het makkelijk is om een fototoestel mee te nemen op een mtb training. Maar met dank aan de echtgenoot van Marina, JP hebben we toch een aantal fotokes van Eric (een van onze enthousiaste trainers) die na de actieve training zeer spontaan de fietsen begon af te spuiten. Ook Ben droeg zijn steentje bij en nam de tuinslang op een collegiale en sportieve manier over van Eric.

Na een douche voor de fietsen was het tijd om zelf een doucheke te nemen en daarna nog even gezellig na te praten bij een glaasje. Dan was het weer tijd om salukes te zeggen tegen iedereen en huiswaarts te keren. We hebben genoten, gezweet, gelachen,....

Volgende groepstraining de MTB en Cyclo tour Walter Godefroot, misschien ontmoeten we jullie onze trouwe lezers daar wel,....

Warme groetjes,

Caro en collega's 10 voor Tourders

eerste trainingsverlag van Tineke

2009-10-27T18:42:00.003+01:00

hallo allemaal,
deze week gaat de 4de trainingsweek in . Tot hier toe geen enkel probleem. Buiten het fietsen ben ik nu ook beginnen zwemmen . Iets wat ik in geen jaren gedaan had. de eerste keer dacht ik , ik zal hier eens vlug mijn meterkes zwemmen. Amai zeg viel dit tegen. De eerste 50 meter dacht ik dat ik ging verdrinken. Mijn hartslag veel te hoog en bijna genen adem.
Na een kort rustpauze dan maar terug rustig beginnen zwemmen. uiteindelijk heb ik toch mijn meterkes gedaan. het fietsen valt goed mee. ik kan nog steeds genieten van het mooie weer.,maar wat als het begint te regenen?
heb gisteren mijn polarmeter gekregen. Nu moet ik weer gaan studeren om te weten hoe die polar werkt . Iemand het horen uitleggen lijkt allemaal zo gemakkelijk maar zelf nu doen..... Hopelijk kan ik er met werken en wie weet er sneller door fietsen.
tineke

tweede groepstraining Moutain Biken in Puyenbroeck te Wachtebeke

2009-10-25T11:23:00.005+01:00

Zaterdag ochtend 8uur 30 iedereen op post te Puyenbroeck. We denken aan Jo die er wegens gezondheidsredenen niet kon bij zijn.
We vetrekken omstreeks 9.00 uur en voormij is het de eerste mountain bike ervaring en meteen met de klikschoenen.
Onze twee trainers zorgen voor de begeleiding en het tempo :-)
We beginnen met een rustig tempo en goed berijdbare ondergrond, maar dan kwam de eerste helling (hellingske ;-) ) en dat oprijden ging vlot maar dan moesten natuurlijk ook naar beneden :-). Oke gewoon doen zeker en de rest volgen, als je de helling gewoon bekijkt blijkt het echt niet zo erg te zijn. Als je erboven staat met de fiets en dit je eerste keer is geef tik toe da tik eventjes moest slikken. Niet remmen was de raad van Eric (trainer), rechtstaan, acteruit leunen en zadel tussen je billen knijpen was een advies van collega 10 voor tourder, en ja hoor het helpt :-)
De groessfeeer zat er volledig in en het tempo ook, het weer was ideaal buiten af en toe wat motregen n, het was niet koud dus een meevaller.
We kwamen in het bos en kwamen dus de uitstekende wortels, de putten de ene wat dieper als de andere tegen.
Na twee rondes hadden ongeveer 28 km in de benen, en bijna 2 uur de pedalen rondgetrapt om Eric Vanlancker (andere trainer) te kunnen blijven volgen ;-).
We mochten met plezier toekijken hoe Eric en Eric en Koen alle fietsen een voor een proper spoten met de tuinslang en ze ook wel eens naar ons te richten.
Na een goede warme douche in het sportcentrum waar we echt zeer goed ontvangen zijn geweest sloten we af met een koffieke, theeke, cola, bierke,......
Ik heb ernorm genoten van de training en we zien elkaar weer op 7 november op de fietstocht van Walter Godefrood ook met de MTB.

Groetjes,
Caro

Eerste ervaring met klikschoenen

2009-10-21T22:41:00.002+02:00

Vandaag mijn allereerste ervaring met klikschoenen gehad.
Het is wennen geblazen, je zit vast in een pedaal, raar gevoel en een beetje eng gevoel.
De ganse tijd zat ik eraan te denken 'klikschoene, klikschoenen, Caro' als ik een kruispunt in de verte zag dan klikte ik me al los en dan nog is het wennen als je vergeet de tweede schoen los te klikken dan ook kan je vallen. Maar neen het is me niet overkomen, juist optijd kreeg ik teede schoen los en beetje later had ik de truc beet hoe stoppen met maar één schoen los te klikken.
Het heeft ook zo zijn voordeel die klikschoenen, je kan niet alleen duwen op de trappers maar ook trekken, ha leuk :-)
Het was een fijne ervaring en het is wel beetje dankzij 10 voor tour da tik de stap naar klikschoenen heb gezet anders zou het nog heel lang geduurd hebben denk ik, of misschien nooit.
Het blijft wel even opletten geblazen want het moet nog een automatische worden om die schoen los te klikken, maar de eerste ervaring is er eentje zonder te vallen :-)

groetjes,
Caro

individuele training 'Caro'

2009-10-21T22:23:00.002+02:00

Het is nu bijna drie weken geleden dat ik (en waarschijnlijk de collega's 10 voor tourers) het individueel trainingschema kreeg.
wat heb ik al gedaan tot nu toe, gaan joggen de eerste week 4X10minuten lopen en 5 minuten stappen, fietsen een uurtje op gemakse, daar hebben we dan maar twee urrtjes van gemaakt kwestie van op de fiets te zitten en er toch even op te bliven zitten ;-).
Tweede week was zelfde schema er stond ook zwemmen op maar dat maar vervangen door lopen,omdat ik in de week niet zo makkelijk in zwembad te Aalst geraak.
En de tweede week veel minder getraind omwille van veel vel te drukke week op het werk. Ben wel met de fiets op en af van Lede naar Gent gereden.
En deze week, maandag gaan joggen nog steeds met zijn tweetjes (mensen die willen meelopen zijn welkom) 3x15 minuten en 5 minuten stappen, begint erop te trekken en ook te voelen ;-)
Vanavond gaan fietsen met andere toffe vrienden (ook hier welkom aan degene die met ons willen mee trainen ;-) ), vertrokken thuis richting Herdersem rond 18 uur, tourke van 58, 85 km gedaan, ja hoor in de regen maar gelukkig was het niet te koud.
Tot nu toe verloopt alles nog zeer goed, als er een moeilijk moment komt dan zal ik het zeker ook laten weten, mar liefst komt dat moment zo laat mogelijk en het allerleifst ook niet ;-)

Goede avond iedereen en tot de volgende keer,
Caro

De eerste workshop: "de ideale fiets "

2009-10-21T14:19:00.004+02:00

Ik was niet alleen al super gelukkig dat ik bij de 10 geselecteerde kandidaten was maar met deze eerste workshop zou ik ook te weten komen aan wat mijn nieuwe racefiets zou moeten voldoen.
Het start moment van de workshop: 'de metingen' goed de oren openhouden want dit is belangrijk. Vooral omdat de kader van mijn eerste racefiets blijkbaar te groot is en ik dit niet meer zou tegenkomen.
Nu blijken er ook veschillen in de kaders (geoon , slooping,..) te zijn en het blijkt allemaal niet zo vanzelfsprekend om zelf de goede meting en grootte van kader te bepalen als je zoals ik een leek bent in dit alles.
Ha dan kwam er interessante uitleg over de zadels, ik ben er nu wel uit dat ik voor een vrouwenzadel zal kiezen op mijn racefiets. Ik begrijp nu ook wel waarom ik sneller zadelpijn krijg op mijn gewone dagelijkse fiets dan op mijn racefiets. De houding is natuurlijk helemaal anders en dus ook de drukpunten op het achterwerk liggen anders, interessant om weten want ook hier is de keuze van een goed zadel weer belangrijk.
De grootste twijfel waarom ik nog geen racefiets had besteld lag hem bij de keuze van de groep (versnellingsgroep), ga ik toch voor een compaq of voor een tripel zoals ze me in het UZ Gent bij de inspanningstest hadden geadviseerd?
Hier zal ik wel een antwoord krijgen en zo de knoop kunnen doorhakken, dacht ik dan weer.
De mensen van Shimano legde dan ook verschillende groepen uit, ja compaq en tripel ligt niet zover uit mekaar en toch verdwijnt de tripel niet op de markt omdat er nog steeds vragen zijn.
De tripel (drie voorbladen) is makkelijker om bergop te rijdne voor mensen die dat iet gewoon zijn, maar met een compaq kan het ook wel alleen kan men nog iets kleiner trappen met een tripel.
mmmm ik was er dus nog niet uit en met mijn twijfel keerde ik huiswaarts, ik kreeg advies van vrienden en collega's allemaal goed bedoeld maar de ene zei , tripel de ander compaq.
Ik beslsite dus de uitgebreise fietsmeting af te wachten in het UZ Gent en daar nog maar eens advies te vragen.
Ook de keuze van schoenen blijkt wel belangrijk te zijn, vooral de zool van de schoenen. Het beste is een harde zool, die niet kan plooien om pijnlijke voeten en kwetsuren te vermijden.
Goede informatie omda tik nog schoenen moest kopen en dit dus goed van pas kwam om te weten.

De dag na de bekendmaking van 'l'etappe du tour' had ik afspraak in UZ Gent. Tijdens de meting kwam natuurlijk de keuze van l'etappe du tour ter sprake.
Stel je voor de Tour Malet, man man dacht ik nog ga dat ooit wel lukken en ze zeiden zonder aarzelen , Caro koop je aub een tripel dan maakt je veel meer kans.
De keuze van De Rit met daarin drie beklimmingen, waarvan ook de Tour Malet en de motivatie om het tot een goed einde te willen brengen, maakte dat de knoop die dag nog doorgehakt werd en ik voor een tripel ga.
Heb ik iets onthouden van deze eerste workshop?? Natuurlijk wel, het is belangrijk je te laten adviseren door mensen die er mee bezig zijn en er ook iets van kennen (professionelen of amateurrenners,...). Een goede meting kan je veel kwetsuren en overbelasting besparen.
En of we nu een compaq, een tripel, een gewone dubbele, of een splinternieuwe autamatische groep op onze fiets hebben we hebben allen toch iets gemeenschappelijk..... we houden van fietsen en fietsen is niet alleen plezant maar ook gezond en ik kan zeker wat meer gezonde beweging gebruiken.
Ik kijk er samen met de andere kandidaten en de begeleiding naar uit om iedereen op de volgeden workshop te mogen verwelkomen.

Warme groetjes,
Caro

Etape du Tour 2010 bekend

2009-10-14T13:36:00.007+02:00

Nieuws heet van de naald. Zopas maakte niet alleen de Tourorganisatie het traject voor de Tour De France 2010 bekend, ook de Etape du Tour 2010 werd vandaag aangekondigd via de officiële Etape-site. Het verdict is niet te onderschatten: onze 10 kandidaten zullen samen met een internationaal kransje wielertoeristen de rit van Pau naar de Tourmalet afwerken over 174 km. Een meer dan hapklare brok, zo denken wij.

Voor de eerste keer in de Ronde in 1910, 2114 hoogtemeters en daarmee de hoogste bergpas in het skigebied Barèges-La Mongie, in de Pyreneeën. Kandidaten die boven nog wat reserve hebben kunnen even halthouden aan het een monument ter nagedachtenis van oud-Tourdirecteur Jacques Goddet.

Wij wensen de kandidaten alvast veel plezier. Het doel is nu concreet, laat het trainen 'voor echt' een aanvang nemen. Wij smeren de benen in, halen de beremuts uit de kast en kijken uit naar 18 juli!

http://www.10voortour.be/

http://www.letapedutour.com/

Eerste workshop de ideale fiets succes

2009-10-12T11:57:00.013+02:00

Met een kleine 150 waren ze, de deelnemers aan de eerste workshop over 'De ideale fiets'. Aanwezigen leerden afgelopen zaterdag waarop ze moeten letten bij aankoop van een nieuw stalen, alu of carbon ros. Boeiende uiteenzettingen van gastsprekers van de Wielerschool Ronse, Shimano en Bikemedical (NL) werden gecombineerd met het aanraken, bekijken en genieten van de aanwezige fietsen en onderdelen. Aanwezigen konden een mooie slag slaan, met kortingen op Carraro-fietsen en Shimano-wielen.

Wie graag wat extra info raadpleegt, kan dat via http://www.10voortour.be/ , bij de link naar workshops (workshop 1). U vindt er een document met extra informatie. De professionele fietsafstelling die werd verloot ging naar Jean-Pierre Goethals uit Deinze.

Inschrijven voor de volgende workshops kan nog steeds via http://www.10voortour.be/. Hebt u reacties, suggesties of opmerkingen? Laat volledig gaan en post een reactie op deze blog.

Eerste pistetraining

2009-10-07T13:35:00.007+02:00

Na de nodige uitleg en onder toeziend oog van trainers Eric van de Wiele en Eric Van Lanker deden de 10 voor Tour-kandidaten hun eerste piste-ervaring op. Meteen de ring in, volgens de trainers de beste manier om dit project samen te starten. De ene kandidaat reed al meer ontspannen rond dan de andere, maar iedereen kwam zonder kleerscheuren door de eerste training. Intussen genieten de 10 van hun eerste individuele, aangepaste trainingsopdrachten, gaande van zwemmen over stevig wandelen, lopen of fietsen. De weg naar de meet is nog lang, maar de 'moral' is goed en de commentaar van de trainers achteraf was hoopgevend.

Meer info over dit project op http://www.10voortour.be/

10 kandidaten uit de startblokken

2009-10-05T14:37:00.000+02:00

Na een online inschrijving met motivatie, een diepgaand interview en een helse inspanningstest in het UZGent selecteerde Bond Moyson Oost-Vlaanderen voor het project 10 voor Tour 10 geweldige kandidaten uit maar liefst 800 enthousiastelingen.

De uitendelijke selectie bestaat uit Marina Arijs (52) uit Aalst, Caro Bridts (45) uit Lede, Eric De Baere (49) uit Dendermonde, Christopher De Conynck (30) uit Sinaai, Joris De Smet (34) uit Ronse, Luc Herpelinck (48) uit Zottegem, Tineke Piscador (43) uit Hofstade, Jo Scheerlinck (31) uit Geraardsbergen, Tamara Strobbe (38) uit Wondelgem en Jan Weyn (41) uit Sint-Niklaas. Vanaf 1 oktober 2009 worden zij 9 maanden lang professioneel onder handen genomen door de Vlaamse Wielerschool en het UZGent. Hun doel: een rit van de Tour de France 2010 uitrijden. Wij duimenalvast van in de volgwagen en willen bij gelegenheid ook wel eens de kuiten inwrijven.

U wilt de 10 kandidaten beter leren kennen en mee genieten van de ervaringen, sportieve evolutie en moeilijke momenten? Dat kan! via deze blog blijft u op de hoogte van de nieuwtjes van onze 10 kandidaten, tips van de trainers en ervaringen van peter en ex-sprinter Tom Steels.

Wilt u zelf ook bijleren van experts? Kom dan naar de workshops die Bond Moyson organiseert. Wie regelmatig deelneemt maakt bovendien kans op een extra ticket voor L'Etape du Tour en bij elke workshop hoort ook een speciale aanbieding. Alle info en inschrijvingen: http://www.10voortour.be/.